سایت عباس جوادی Abbas Djavadi's Website

شمال ارس «آذربایجان نیست، آران است»

عباس جوادی – نمیدانم بعضی ها چه اصراری دارند که برای نام بردن از جمهوری آذربایجان حتما «آران» بگویند. «بعد از انقلاب روسیه، در منطقه ای که تا آن زمان آران و شروان نامیده میشد، جمهوری آذربایجان تاسیس شد.» در واقع میفهمم. ما هم آذربایجان داریم، شمال ارس هم آذربایجان است. حالا اینکه صد سال پیش آنجا چه خبر بود و زیر حاکمیت که بود و این منطقه را چه مینامیدند، چرا زبان و ادبیات امروز ما را اینهمه دچار سرگیجه و مباحثه و دعوا میکند؟ یعنی مردم نمیتوانند با نگاه خود به تاریخ سرزمین خود و بهر دلیلی که شاید شما قبول نداشته باشید نام کشور خود را معین کنند؟

و اما اینها که دیروز شروع نکردند شمال ارس را «آذربایجان» بنامند. 90 سال قبل این را شروع کردند. حالا بیایند بعد از 90 سال اسم مملکتشان را عوض کنند؟

میفهمم، ترس این هموطنان از جدائی طلبی است و بهمین خاطر به سراغ سیاحتنامه ها و نقشه های جغرافیائی و دیوان های شعر 200-300 سال پیش میروند. حتی بعضی ها جلوتر هم میروند و میگویند همه این سرزمین ها «مال» ایران بود. خوب؟ یعنی برویم آنها را پس بگیریم؟ یا اینکه اصلا به رسمیتشان نشناسیم؟ اما این که تحکیم وحدت و یگانگی داخلی و حسن روابط با همسایه ها نیست. این که بر عکس نمک به زخم میپاشد و افراط گرایان را افراط گر تر و جری تر میکند.

ما هم بلوچستان داریم، یک استان بزرگ پاکستان هم بلوچستان نام دارد. هر دو طرف مرز هم بلوچ ها هستند: بلوچ های ایرانی و بلوچ های پاکستانی (بعلاوه پشتو ها در طرف پاکستان). آن طرف و این طرف هم استقلال طلبان بلوچ وجود دارند که خواهان یک بلوچستان متحدند. حالا ما چه کنیم؟ آن طرف و یا این طرف مرز را بلوچستان نگوئیم؟

این شبیه گیر دادن پان ترکیست های ما به نام ایران است که آن را«به اصطلاح ایران» و «فارسستان» مینامند. آذربایجان شمالی را «آران» نامیدن بهمان درجه مسخره و خطرناک است که «فارسستان» نامیدن ایران. تازه غلط هم هست.

دولت یونان مدتها با نام دولت تازه تاسیس مقدونیه (ماکدونیا) در مرز شمالی اش و با پرچم این دولت جدید مخالفت کرد. مدتها دعوا بود که اسکندر کبیر مقدونی بوده است یا یونانی. بالاخره فهمیدند که با رفتن به سراغ تاریخ 2000 سال قبل و کپیه کردن آن برای قرن بیست و یکم و انکار واقعیت امروزه، هیچ کاری به پیش نمیرود و همه در گیر یک کلاف سردرگم میشوند.

می بینید در این دنیا که هرکس دنبال کسب و کار و پیشرفت و رفاه و آزادی است ما چقدر هنوز اندر خم یک کوچه ایم؟

Advertisements

برچسب‌ها:

پاسخی بگذارید

Please log in using one of these methods to post your comment:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s