سایت عباس جوادی Abbas Djavadi's Website

خودمانی rss

در باره این سایت About This Website

نام بنده عباس جوادی (دقیقترش: عباسعلی جوادی تبریزی) است. متولد تبریز هستم و فارغ التحصیل دبیرستان فردوسی با خاطراتی بسیار خوش از این دبیرستان و کلا از کودکی و جوانیم که در این شهر گذشت. بعد از شش سال تحصیل در دانشکده زبان، تاریخ و جغرافیای دانشگاه آنکارا دکترای خود را در رشته های زبانشناسی، شرقشناسی و زبان و ادبیات آلمانی از دانشگاه کلن آلمان گرفتم و شش سال در همان جا کار علمی کردم. از سال 1985 باین طرف در رادیو اروپای آزاد – رادیو آزادی کار میکنم و فعلا در همانجا مدیر منطقه ای هستم.

سایتی که مشاهده میکنید آرشیوی از مقالات و یادداشت های من بعد از سال 2000 است. البته کس دیگری جز خودم مسئول مندرجات این سایت نیست. علاوه بر این در این سایت چند مقاله از پسر عموی فاضل و متواضع بنده، انسان خوب و شریف، استاد سابق دانشگاه های تهران، برکلی (کالیفرنیا)، جرج واشنگتن و جرج تاون آمریکا دکتر حسن جوادی هم هستند که اکثرشان جای دیگری چاپ نشده.

علاوه بر این تعداد بسیار کمی از منابع نسبتا کوتاه از قبیل مقاله و یا فصل هائی از بعضی کتاب ها در فرمات پی دی اف در این سایت گذاشته شده است که صرفا برای تقویت مطالب «چشم انداز» و مراجعه عموم است. در این قبیل موارد بجز نام مولف و تیتر نوشته، سعی شده که در صورت دسترسی، سال و محل انتشار نخست نوشته مزبور نیز داده شود. این مطالب در دسته «منابع» جمع آوری شده اند.

اگر در مطلبی، منبع و نویسنده دیگری ذکر نشده باشد، آن مطلب نوشته خودم است.

تجربه من اینست که نطر دادن در باره مقالات و یادداشت ها آنقدر که در شبکه های اجتماعی رایح است در خود سایت ها رایج نیست. از این جهت بخودم اجازه میدهم که کامنت هائی را که برای بعضی مطالب این سایت در فیس بوک و یا تویتر درج شده اند بدون ذکر نام کسانی که کامنت ها را نوشته اند در «چشم انداز» بگذارم (علت عدم ذکر نام نویسندگان کامنت ها در آنست که بعضی از آنها این را نمیخواهند و گرفتن اجازه از هر کدام کاری پیچیده است.)

«چشم انداز» سایتی کاملا شخصی و غیر انتفاعی است و هیچ شخص دیگر و هیچ موسسه ای مسئول مندرجات این سایت نیست.

کامنت های شما بطور اتوماتیک منتشر خواهند شد اما اگر کامنتی حاوی توهین و تحقیرو یا مطالبی باشد که در کشور های دمکراتیک میتواند منتج به دعاوى قضائى شود، از سایت پاک خواهد شد. «چشم انداز» کامنت کسی را اصلاح و یا کوتاه نمیکند و تغییر نمیدهد.

هر کس آزاد است مطالب متعلق به خود بنده را یا قسما و یا کاملا باز نشر کند. اگر منبع و نام نویسنده را هم بدهید ممنون میشوم.

متشکرم

عباس جوادی

This is my personal website that includes my articles and notes in Farsi, English and Turkish (Turkey’s Turkish as well as Azeri Turkish) and eventually German since 2000. Additionally it includes some unpublished article or translations by Prof. Hasan Javadi, a former teacher of the University of Tehran and UC Berkeley.

This is a personal and non-profit website and its contents do not represent anyboy else’s or any institution’s opinions.

Abbas Djavadi

داستان من

(0)
8 ژوئیه, 2015

عباس جوادی  اگر به علم باور کنیم (و ظاهرا چاره دیگری نداریم)، واقعیت اینست که اجداد کورش و اسکندر و چنگیز همه یکی بودند و از یکجا آمدند – از آفریقا. مهم این است که چند سال در تاریخ به عقب میرویم . من کی هستم؟ اجداد من کی بودند و از کجا آمده اند؟… ادامهٔ مطلب ›

درد دل

عباس جوادى – چرا پنج شش سال پيش شروع به نوشتن مقاله هائى كردم كه در آن اغلب به بيان نظر شخصى ام هم ناچار شدم؟ البته ناچار نشدم، خودم خواستم. معروف است كه ما روزنامه نگاران نظر نميدهيم، سوال ميكنيم، اما سعى ميكنيم سوال هاى خوبى بكنيم و جواب هاى مختلف و محتمل را… ادامهٔ مطلب ›

مقصوديه، تبریز

با عرض تشكر از جناب آقاى سيروس نخجوانى كه اين عكس را با توضيح زير در فيس بوك گذاشته اند: روز 24 آبان ماه ازطرف شهرداری منطقۀ 8 تبریز المان آبرسانی بشکه ای درپیاده راه مقصودیۀ تبریزجنب ساختمان شهرداری مرکزی نصب گردید که این المان کار برادران سرابی به سرپرستی رضا سرابی هنرمند بی بدیل… ادامهٔ مطلب ›

زبان قزاقی در چند تابلو

قزاقی نسبت به ترکی آذری ما دور تر از همه زبان های ترکی آسیای مرکزی است. بین ایران (از جمله آذربایجان ایران) و قزاقستان چیزی حدود 2000-3000 کیلومتر فاصله است با دریائی از فرق ها در تاریخ، فرهنگ و تاثیرات و تحولات گوناگون زبانی، ادبی و تاریخی. در این سفر قزاقستان چند عکس از تابلوهای مختلف ساختمان… ادامهٔ مطلب ›

باى تَرٓك – درخت زندگى قزاقى

از وقتى آستانا (آستانه) در سال ١٩٩٧ جاى آلماتى را بعنوان پايتخت جمهورى قزاقستان گرفت، اين شهر با سرعتى سرسام آور مدرنيزه شد. هر كس ميگويد «اگر پول باشد همه چيز ممكن است»، اما با وجود ميليارد ها دلارى كه از منبع در آمد نفت اين نهمين كشور پهناور دنيا نصيب اين دولت ميشود، باوركردنى… ادامهٔ مطلب ›

من همین ام که نمودم…

از دوستانی که همیشه در انتظار چیزهای باصطلاح «جدی جدی» از بنده هستند عذر میخواهم. به این غزل معروف حافظ که در بالا گذاشته ام نگاه کرده فکر نکنید میخواهم در باره زبان یا حافظ و غزل و شعر فارسی حرف بزنم (که تازه حوزه تخصص من هم نیست!). نه، نه. در نظربازی ما بی‌خبران… ادامهٔ مطلب ›

80 اقلیت قومی قیرقیزستان کوچک

اخيرا كه در قیرغیزستان بودم از شعار های «قیرقیزستان متعلق به قیرقیز ها هست» که از طرف یکی دو حزب ناسیونالیستی این کشور روی پوستر ها نوشته شده و به در و دیوار آویزان شده بود وحشتم برداشته بود. وقتی به جنوب کشور، منطقه «اوش» رفتم که بخش قابل توجهی از مردمش اوزبک و کمی… ادامهٔ مطلب ›

به یاد چینگیز آیتماتوف

  این عکس قدیمی مرا بیاد ایام جوانی ام انداخت. بنظرم سال 1991 و یا 1992 در مونیخ بود. در دعوتی خصوصی که به مناسبت سفر نویسنده معروف شوروی آنوقت چینگیز آیتماتوف داده شده بود. براى معرفى رمان جديدش «يك روز برابر با يك قرن» به آلمان آمده بود. برو و بيائى هم داشت. آلمانی… ادامهٔ مطلب ›

خاطرات 20 و 21 آذر 1325، تبریز

عباس جوادی –  آنچه در زیر میاید برگی از کتاب «بحران آذربایجان (سالهای 1324-1325 ش)، خاطرات مرحوم آیت الله میرزا عبدالله مجتهدی» پسر عموی پدرمن است که من شخصا او را بعنوان انسانی شریف، عالم و معتدل میشناختم. «حاج میرزا عبدالله آقا»، طوری که ما اورا می نامیدیم، از فضلا و روحانیون معروف و معتبر… ادامهٔ مطلب ›

خاطرات حمله روس ها و اوایل فرقه دمکرات

این خاطره را پسرعموی فاضل و متواضع بنده، استاد سابق دانشگاه های تهران، برکلی و جرج واشنگتن دکتر حسن جوادی نوشته است. «سرگرد محمد جوادی» که نامش در این نوشته ذکر میشود ابوی مرحوم بنده است. در زمان حمله روس ها به آذربایجان من هنوز متولد نشده بودم. حسن جوادی – قدیم ترین خاطره ای… ادامهٔ مطلب ›

روايت و راوى

عباس جوادی – یکی از استادان دانشگاه که در هم آوازی با سیاست های اعلان شده رئیس جمهوری ایران آقای دکتر روحانی مقالات بسیاری در تائید تحلیلی روش اعتدال، تعامل و گفتگو با دنیای غرب مینویسد از طرف مخالفین تندرو و افراطی که تا دیروز حق نفس کشیدن به دیگر اندیشان را نمیدادند تحت حملات… ادامهٔ مطلب ›

درد دل شخصی

عباس جوادی – این «نوشته فیس بوکی» مطلبی است که در مقام جواب به گله دوست فاضل و محترمی از فیس بوک نوشتم که اسمش را نمیدهم چون اجازه اش را ندارم. دوست مزبور از من شکایت فرموده بود که بقدر کافی در غم زبان ترکی ایران که تحت فشار و محدودیت است و صد… ادامهٔ مطلب ›

من آنچه شرط بلاغ است به شما عرض میکنم

این داستان یک «صحبت فیس بوکی» است. من بدون تفسیر (و بدون ذکر نام شرکت کنندگان صحبت، چونکه اجازه آن را ندارم) متن کامنت ها را در اینجا نقل میکنم. ابتدا من لینک این مقاله را که در سایت «رادیو آزادی» منتشر شده (و اصل فارسی اش در سایت «چشم انداز» چاپ شده) در فیس… ادامهٔ مطلب ›

اولين ترجمه هاى تركى صمد بهرنگى

عباس جوادى – تا جائيكه اطلاع دارم ترجمه هاى تركى من از معروفترين قصه هاى صمد بهرنگى در سالهاى ١٩٧٠ م اصولا اولين ترجمه هاى تركى مرحوم بهرنگى بودند. بعد ها ترجمه هاى مختلفى از اين قصه ها در تركيه چاپ شد. سال هاى ١٩٧٢-٧٣ ميلادى بود يعنى زمانيكه در «دانشكده زبان، تاريخ و جغرافيا»ى… ادامهٔ مطلب ›

مقالات عباس جوادی تا سال 2000 میلادی

نوشته های عباس جوادی تا سال 2000 میلادی Abbas Djavadi’s List of Publications – Until 2000 1972 Küçük Kara Balık (Samed Behrengi, Gözlem Yayınevi, Istanbul); translated from Persian into Turkish under the pen name Şule Akyüz Bir Şeftali, Bin Şeftali (Samed Behrengi, Gözlem Yayınevi, Istanbul); translated from Persian into Turkish under the pen name Şule… ادامهٔ مطلب ›

«ره افسانه»

عباس جوادی – مدتی است این بیت حافظ ورد زبان و ذهنم شده که: جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه، چون ندیدند حقیقت، ره افسانه زدند. در این دو سه هفته اخیر به چند کتاب و منابع اینترنت مراجعه کردم و از دوستان فاضلی که با حافظ، غزلیاتش، دوران و شزایط زندگی… ادامهٔ مطلب ›

جو مسموم قوم گرائی و ناسیونالیسم در قیرغیزستان

عباس جوادی — در شهر اوش، دومین شهر بزرگ قیرغیزستان، خانه های ویران شده و سوخته شهروندان اوزبک تبار فورا بچشم میخورد. طبق آمار رسمی در اوش و دیگر شهر های جنوب قیرغیزستان تقریبا دو هزار خانه ویران شده. اکثریت این خانه ها متعلق به مردم اوزبک تبار است. در بعضی از موارد با کمک سازمانهای… ادامهٔ مطلب ›

یکشنبه ای دلپذیر در پایتخت قیرغیزستان

عباس جوادی — نگوئید به ایران چه ربطی دارد. خیلی ربط دارد و در این باره با اجازه بازهم صحبت خواهم کرد. ماه سپتامبر هوا در بیشکک، پایتخت قیرغیزستان از تب و تاب تابستان افتاده و معتدل تر شده. یک روز یکشنبه است و هوا آفتابی و دلپذیر. بیشکک شهر سرسبزی است با ده ها… ادامهٔ مطلب ›