به نظرم ترك ها سنّت پختن نان لذيذ را ندارند و یا در گذشته داشتند و حالا گم کرده اند.
صبح شد و، ايام تعطيل است و كنار دريا، مي خواهى با زن و بچه يك صبحانه خوب با نانى گرم و تازه پخت و لذيذ بخورى. رمضان تمام شد و حتى آن نان هاى بربری مانندى را كه ما در تبريز “كوكه” و ترك ها خودشان “پيده” مي نامند هم نمي توان پيدا كرد. باز همان نان هميشگى سفيد كه نود در صدش خمير مانند است و يا نان هاى به اصطلاح “بهداشتى” سياه و مخلوط كه بايد وقت خوردن فقط به فكر سلامتى ات باشى و به موضوع مزه و لذت خوردن فكر نكنى.
پراگ ما هم كم و بيش همينطور است. با حسرت به ياد سنگك هاى گرم و تازه پخت آذربايجان خودمان مي افتم و يا « زمل» ها و حتى نان هاى سياه و مخلوط فوق العاده خوشمزه آلمان و باگت ها و كرواسان هاى گرم و تازه فرانسه كه سالها برايم هم معنى با آغاز روزى خوش بوده است.